Mijntje fan de Grutte Ferlieding

Mijntje, een poes van het klassieke type met een prachtige vacht die nooit klit. Voor ons en voor de hond is ze ontzettend lief. Naar de andere katten was ze vaak humeurig als er teveel in haar buurt kwamen en mopperde er wat op los. 'Mijntje Chagerijntje' noemden we haar dan soms ook wel. Maar sinds ze is geholpen, is dat gedrag helemaal verdwenen.

Ze is vernoemd naar Mijntje Donners, een hockeyspeelster die in de maand van Mijntje haar geboorte samen met haar teamgenoten het zilver op de Olympische Zomerpelen wist te veroveren.

Mijntje heeft één keer een nestje gehad, samen met onze Doppie. Helemaal gepland was dat niet, maar het leverde wel prachtige en lieve kittens op.
Ondertussen is ze geholpen, dus van meer kittens zal het met haar niet gaan komen.

Waar je Mijntje een groot plezier mee kan doen, is 'vleesjes'. Rauw vlees: stukjes biefstuk, rundergehakt, zalm, kipfilet, noem maar ook. Carnibest Eend vindt ze ook niet te versmaden. Alles weliswaar in snack-hoeveelheid, want als maaltijd blijven droge brokjes toch nog steeds het lekkerst.

Mijntje is alles behalve een slome donder. Ze trekt regelmatig sprintjes door het huis, met veel donder en geweld. Meestal samen met Porcelina, die er ook wat van kan. Porcelina is dan ook haar vriendinnetje, je ziet ze vaak samen op een kleedje, elkaar wassend.

Maar niet alle katten vindt ze leuk. Met name tussen Scar en haar heeft het nooit willen boteren.

Met het wegvallen van haar grote hondenvriend Beer juni 2011 is Mijntje totaal van de kaart geraakt. Wij denken doordat ze ondanks dat ze zich heel stoer voordoet, eigenlijk heel onzeker is. Meer hierover lees je in haar dagboekje. Met homeopathische granules heeft ze haar evenwicht inmiddels gelukkig aardig teruggewonnen. Het vertrouwen in haar door de rest van de groep is echter helaas flink beschadigd.