Aemilius Sauterne

Sauterne is onze eerste Noor. Weliswaar hadden we even daarvoor onze keuze al op Yasur laten vallen, maar het wachten tot hij groot genoeg zou zijn om te verhuizen, viel ons en de hond vreselijk zwaar. Ze was alles wat we in een Noor wensten zien, en konden dan ook amper geloven dat ze nog niet vergeven was toen we haar voor het eerst gingen bezoeken.

 

 

Het mocht helaas niet zo zijn dat we kittens van haar hebben gekregen. Om de doodeenvoudige reden dat zij het niet zag zitten om gedekt te worden: ze bleef zich ondanks hulp op haar zij keren.

Nadat ook de poging van een mooie ervaren kater buiten de cattery vruchteloos bleek, namen we de beslissing om haar te laten helpen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Haar profiel vinden we zelf nog steeds schitterend. En nee, dan niet in de zin van de rechte neuslijn die praktisch onzichtbaar in het voorhoofd overgaat, zoals tegenwoordig zo graag op shows wordt gezien.
Kijk maar eens naar diverse logo's van aan FIFé gelieerde Noorse boskatverenigingen en je weet wat wij bedoelen: lange oren, een zichtbare overgang van neuslijn naar voorhoofd, een sterke kin en een weelderige kraag. Dát is zoals een echte Noor er vroeger en nu nog steeds uit zou moeten zien vinden wij.

Ja en als je dat vindt, dan moet je dat natuurlijk ook op een show staven. Dat hebben we gedaan, het is ook gelijk bij die ene show gebleven. Dat was niets voor ons! Maar Sauterne vond het prachtig, en sleepte een U1, BIV en voordracht BIS in de wacht. Haar bekertje staat nu op eenzame hoogte te prijken en daar zal het waarschijnlijk ook wel bij blijven, want voor meer dan een uurtje showbezoek zijn wij hier niet te porren.

Sauterne houdt van twee dingen in het bijzonder: gedroogde hondensnacks en in de tuin rondstruinen.
Over dat laatste onderwerp hebben we een strip samengesteld:

Sauterne is voor mij (Marie-Angelique) heel speciaal, ik zou haar voor geen goud kunnen missen. Haar uitbreekdrang heeft me ondertussen menig hartverzakking bezorgd.