Sauterne is onze eerste Noor. Weliswaar hadden we even daarvoor onze keuze al op Yasur laten vallen, maar het wachten tot hij groot genoeg zou zijn om te verhuizen, viel ons en de hond vreselijk zwaar. Ze was alles wat we in een Noor wensten zien, en konden dan ook amper geloven dat ze nog niet vergeven was toen we haar voor het eerst gingen bezoeken.

Het mocht helaas niet zo zijn dat we kittens van haar hebben gekregen. Om de doodeenvoudige reden dat zij het niet zag zitten om gedekt te worden: ze bleef zich ondanks hulp op haar zij keren. Nadat ook de poging van een mooie ervaren kater buiten de cattery vruchteloos bleek, namen we de beslissing om haar te laten helpen. 

Haar profiel vinden we zelf nog steeds schitterend. En nee, dan niet in de zin van de rechte neuslijn zoals tegenwoordig zo graag op shows wordt gezien. Kijk maar eens naar diverse logo's van aan FIFé gelieerde Noorse boskatverenigingen en je weet wat wij bedoelen: grote oren, beetje dip in de neus, zeer forse kin en weelderige kraag. Dát is zoals een echte Noor er vroeger en nu nog steeds uit zou moeten zien vinden wij.