Angelinus Scholten
(papa)
14 januari 1929 - 1 april 2002
Wie had ooit verwacht dat ik (Marie-A.) nog eens de stap zou nemen om samen met mijn man onder 1 dak met mijn vader en mijn moeder te gaan leven. Niet zonder slag of stoot is dit verlopen, zeker niet, maar ik ben heel blij dat we hier samen toch voor hebben gekozen.
Zo hebben we in die jaren veel ingehaald, wat we anders gemist
zouden hebben.
Het definitieve afscheid kwam helaas veel en veel te snel.
Papa is nu niet meer. Hij is aan de andere kant van
de Regenboogbrug. Maar ik weet dat hij daar niet gewoon maar wacht.
Nee hoor.
Heb je er ooit over nagedacht dat ook deze brug wellicht onderhoud nodig heeft?
En ben je misschien daarom bang je geliefde
te laten gaan omdat de brug door verval wellicht niet betrouwbaar
meer zou zijn?
Maak je dan niet ongerust.
Het grootste deel van het leven van mijn vader draaide om verbouwen,
verbeteren.
Nee, maak je maar geen zorgen over de Regenboogbrug.
Je geliefde kan er zonder gevaar over gaan en veilig aan de andere
zijde op jou wachten tot jij ook zo ver bent.
Want MIJN vader zorgt er wel voor dat die brug stevig en goed
onderhouden blijft.
Dat weet ik zeker.
DAT is mijn vader.
Papa was van oorsprong timmerman, maar maakte later een stap in zijn carrière naar amanuensis Biologie. Waar ik hem als kleine meid mocht assisteren in de voorbereidingen. De fruitvliegen en de algeneters zal ik nooit meer vergeten.
Later ging ik zelf als leerling naar de school waar hij werkte: het Thomas a Kempis Lyceum in Zwolle. Door zijn ziekte hebben we die tijd niet samen gedeeld. Ik geloof dat dit ook beter was, tenslotte beleefde ik de school als leerling heel anders dan het lesgevend personeel!